Na saslušanju Pododbora za Evropu u Kongresu Sjedinjenih Američkih Država, posvećenom pitanju stabilnosti Zapadnog Balkana, iznesene su izuzetno ozbiljne procjene o stanju u Bosni i Hercegovini tri decenije nakon potpisivanja Dejtonskog sporazuma. Max Primorac iz Fondacije Heritage ocijenio je da je Bosna i Hercegovina, uprkos desetinama milijardi američkih dolara uloženih u obnovu i razvoj, ostala država sa duboko narušenom ekonomijom i trajnim nepovjerenjem među etničkim zajednicama.
Tokom saslušanja naglašeno je da bi administracija Bijele kuće trebala imenovati ambasadore s jasnim političkim autoritetom na ključnim pozicijama u regionu, kako bi mogli snažnije promovisati ekonomske interese i provoditi američku diplomatiju. Istaknuta je i potreba za odlučnijom primjenom sankcija, posebno u situacijama u kojima se procjenjuje da se zemlje regiona udaljavaju od demokratskih principa i približavaju geopolitičkim rivalima Sjedinjenih Država.
Govoreći o vanjskom utjecaju na Zapadni Balkan, više učesnika saslušanja navelo je Srbiju kao glavnu ulaznu tačku za politički i ekonomski prodor Rusije, Kine i Irana prema Bosni i Hercegovini, što se, prema njihovoj ocjeni, direktno odražava na stabilnost cijele regije. Naglašeno je da prihvatanje zapadnih standarda i međunarodnog poretka od strane Srbije ostaje ključni, a još uvijek neispunjen, uvjet za dugoročnu stabilizaciju Balkana.
Jedan od govornika, Luke Coffey iz Instituta Hudson, podsjetio je da se američka borba protiv malignog utjecaja Rusije i Kine u regionu ne može smatrati potpunom sve dok, kako je naveo, Beograd ostaje blisko povezan sa tim državama. Coffey je posebno istakao dugogodišnje političke poteze Milorada Dodika, za koje smatra da su usmjereni na slabljenje centralnih institucija Bosne i Hercegovine kroz formiranje paralelnih struktura unutar entitetske vlasti. Prema njegovim riječima, taj proces kontinuirano podržava Rusija, ali i Srbija.
Coffey je dodatno problematizirao odluku američkog Ministarstva finansija iz prošle godine, kada su sankcije Dodiku i njegovoj mreži iznenada ukinute. Kako je rekao, takav potez nije bio utemeljen ni u jednoj jasnoj strategiji Sjedinjenih Država prema Balkanu, ostavljajući otvorenim pitanje šta je time zapravo postignuto.
