Vijest o slučaju poznatom kao „Sarajevo safari“ ponovo je postala tema regionalne javnosti nakon svjedočenja osuđenog ratnog zločinca Vojislava Šešelja u Haagu. Tokom svjedočenja, Šešelj je iznio tvrdnju da je aktuelni predsjednik Srbije Aleksandar Vučić, prije formalnog ulaska u Srpsku radikalnu stranku, bio dobrovoljac u paravojnoj jedinici kojom je komandovao Slavko Aleksić, na području Jevrejskog groblja iznad Sarajeva — strateški važnoj lokaciji tokom opsade grada.
Jevrejsko groblje je u periodu opsade Sarajeva važilo za jednu od ključnih uzvišenih tačaka sa kojih su, prema brojnim svjedočenjima iz ratnog perioda, djelovali snajperisti koji su grad držali pod vatrom. Ova lokacija se i ranije spominjala u medijskim analizama i prijavama koje su podnesene pravosudnim institucijama u inostranstvu, uključujući i one koje tematiziraju navodne veze Vučića sa ratnim dešavanjima oko Sarajeva.
Fenomen „Sarajevo safari“ odnosi se na tvrdnje da su tokom rata pojedini bogati stranci i drugi zainteresovani pojedinci plaćali za mogućnost da iz položaja oko Sarajeva pucaju na civile, koristeći rat kao svojevrsni „turizam pod oružjem“. Iako ovaj fenomen nikada nije dobio pravosnažni sudski epilog, ostao je prisutan u javnom diskursu kao simbol brutalnosti opsade i specifičnog karaktera sukoba na Balkanu devedesetih.
Posebnu pažnju javnosti izazvala je i iznenadna smrt Slavka Aleksića, koji je preminuo u Trebinju u 69. godini života. Aleksić je tokom rata bio jedna od najkontroverznijih paravojnih figura i važio je za potencijalno važnog svjedoka u rasvjetljavanju navoda o „safari“ aktivnostima i snajperskim djelovanjima sa Jevrejskog groblja. Njegova smrt otvorila je dodatna pitanja u javnosti, s obzirom na to da, prema tvrdnjama bliskih izvora, nije imao ranije zdravstvene tegobe.
Srbijanski advokat i aktivista Čedomir Stojković ranije je navodio da je Aleksić mogao pomoći da se precizno utvrdi ko je pucao, ko je koordinirao i kako su određene jedinice djelovale tokom opsade. Njegove izjave, kao i Šešeljevo svjedočenje, ponovo su aktuelizirale sumnje i teorije koje kruže među građanima širom Balkana, iako zvanični dokazi i pravosnažne sudske presude protiv Vučića po tom osnovu — do danas — ne postoje.
Predsjednik Srbije Aleksandar Vučić u više je navrata javno i odlučno negirao bilo kakvu umiješanost u ratne zločine ili aktivnosti koje se dovode u vezu sa „snajper safarijem“. Naglašavao je da nikada nije povrijedio nikoga tokom rata, te da su optužbe koje se pojavljuju politički motivisane i netačne. Takođe, iz njegovog kabineta nikada nije potvrđena bilo kakva direktna veza s operacijama paravojnih formacija oko Sarajeva.
Iako zakonodavni i pravosudni procesi u BiH i šire na Balkanu ostaju ključni za očuvanje stabilnosti, mirnog suživota i institucionalnog povjerenja, ovaj slučaj i dalje ostaje bez konačnog raspleta, uz konstantan rast političkih tenzija i međusobnih optužbi koje otežavaju racionalan dijalog u regionu.
Slučaj „Sarajevo safari“, kao i Šešeljeve izjave, pokazuju koliko ratna prošlost Balkana i dalje ima snagu da utiče na današnji politički i javni prostor, ali i koliko je važno praviti razliku između sudski potvrđenih činjenica i političkih izjava koje se koriste za dnevnopolitičke obračune.
